
งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาการนำวัสดุเหลือใช้จากสถานประกอบการอุตสาหกรรมเสาเข็มไมโครไพล์มาเพิ่มมูลค่าด้วยกระบวนการออกแบบ Upcycle ภายใต้แนวคิดนวัตกรรมเชิงสร้างสรรค์และการใช้ทรัพยากรให้คุ้มค่า (3Rs) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประเภทและศักยภาพของวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องใช้และของตกแต่งที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ภายใต้เงื่อนไขด้านเทคโนโลยีและความสามารถของช่างฝีมือในสถานประกอบการ ผลงานเกิดจากความร่วมมือระหว่างสถานประกอบการ ช่างโลหะ และชุมชนผู้ใช้ผลิตภัณฑ์ ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาต้นแบบผลิตภัณฑ์ที่มีความเป็นไปได้ในเชิงพาณิชย์ นอกจากนี้ยังเป็นการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านการออกแบบจากสถาบันการศึกษาสู่ภาคอุตสาหกรรม อันเป็นแนวทางสำหรับผู้ประกอบการ นักออกแบบ และ Start-up ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากวัสดุเหลือใช้อย่างสร้างสรรค์และยั่งยืน
ประเทศไทยได้เข้าสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ซึ่งหมายถึงการเปิดเสรีทางการค้า การบริการ การลงทุน การเงิน และแรงงานฝีมือกับอีก 9 ประเทศสมาชิกอาเซียน ตามพันธกรณีที่ได้ทำไว้ร่วมกันในการรวมกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจ โดยมีเป้าหมายให้อาเซียนเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน ซึ่งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อภาคอุตสาหกรรมการค้าและบริการของไทยได้ ปัจจุบันมีผู้ประกอบการที่ผลิตสินค้าหลากหลายจำนวนมาก ทั้งสินค้าเกษตรแปรรูปและสินค้าอุตสาหกรรม ซึ่งส่วนมากเป็นผู้ประกอบการและวิสาหกิจชุมชนที่ได้รับการขึ้นทะเบียนจากภาครัฐ จากการศึกษาการดำเนินกิจการของสถานประกอบการอุตสาหกรรม พบว่ามีวัสดุสะอาดที่เหลือจากกระบวนการผลิตจำนวนมากในแต่ละวัน ซึ่งต้องใช้ทุนในการจัดการและต้องบริหารพื้นที่จัดเก็บอย่างเป็นระบบ ดังนั้น เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันให้กับผู้ประกอบการ สร้างโอกาสทางการค้าและการลงทุน และแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นรูปธรรม งานวิจัยนี้จึงมุ่งนำวัสดุเหลือใช้ที่มีศักยภาพจากกระบวนการผลิตมาสร้างมูลค่าเพิ่มด้วยการออกแบบให้เกิดเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ภายใต้แนวคิดนวัตกรรมเชิงสร้างสรรค์ โดยเฉพาะกระบวนการ Upcycle ซึ่งผู้เชี่ยวชาญได้ให้คำจำกัดความว่า "เป็นการนำวัสดุที่ไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้แล้วมาทำให้มีมูลค่าหรือใช้ได้ดีกว่าเดิม" กล่าวคือการนำวัสดุที่ผ่านการใช้งานแล้วมาพัฒนาให้มีคุณภาพและมูลค่าสูงขึ้น ทั้งนี้ได้มีการนำแนวคิดการใช้ทรัพยากรให้คุ้มค่า (3Rs) ร่วมกับเทคโนโลยีสะอาด (Clean Technology) มาใช้เป็นกรอบในการจัดการของเสียในสถานประกอบการอุตสาหกรรม โดยแนวคิด 3Rs ประกอบด้วย การลดการใช้ (Reduce) การนำกลับมาใช้ซ้ำ (Reuse) และการนำไปแปรรูปแล้วนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ (Recycle) ซึ่งกระทรวงอุตสาหกรรมได้ส่งเสริมให้สถานประกอบการนำแนวคิดดังกล่าวไปใช้ภายใต้นโยบายการพัฒนาอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ (Eco-Industry) เพื่อให้เกิดการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและลดของเสียจากกระบวนการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ (สำนักบริหารจัดการกากอุตสาหกรรม กรมโรงงานอุตสาหกรรม, 2555) จากการสำรวจขั้นต้นพบวัสดุเหลือใช้ที่มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ได้ จึงได้เกิดโครงการทดลองต้นแบบเพื่อทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับการใช้กระบวนการออกแบบในการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์และเพิ่มศักยภาพผู้ประกอบการในการเข้าสู่ตลาดสินค้าใหม่ โครงการนี้ยังเป็นการถ่ายทอดองค์ความรู้จากสถาบันการศึกษาสู่การประยุกต์ใช้จริงในภาคอุตสาหกรรม และสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางหรือคู่มือสำหรับผู้ประกอบการ Start-up นักออกแบบ นักศึกษา และผู้สนใจงานออกแบบ Upcycle เพื่อพิจารณาพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมกับอุตสาหกรรมของตน และนำองค์ความรู้ไปประยุกต์ใช้กับงานออกแบบได้อย่างหลากหลายและยั่งยืนต่อไป

คณะสถาปัตยกรรม ศิลปะและการออกแบบ
-

ถนนลาดยางมะตอยในประเทศไทยมีการชำรุดเสียหายบ่อยครั้ง ซึ่งมีสาเหตุมาจาก Moisture Damage (ความเสียหายอันเนื่องมาจากความชื้น) และ Rutting ( การเกิดร่องล้อ ) ด้วยสภาพ อากาศของประเทศไทยและสภาพการใช้งาน ทำให้ต้องมีการซ่อมบำรุงที่สูงมากขึ้น โดยที่วิธีการซ่อมบำรุงหลัก นั้นคือการขุดไสผิวทางเก่าทิ้งและปูถนนใหม่ การซ่อมบำรุงเช่นนี้ทำให้เกิดขยะผิวทาง (Reclaimed Asphalt Pavement, RAP) จำนวนมาก ในปัจจุบันจึงมีการนำ RAP กลับมาใช้ประโยชน์อีกครั้ง แต่ด้วยสมรรถภาพที่ เสื่อมสภาพไปจากการใช้งานเป็นเวลานานนั้น จึงต้องมีการฟื้นฟูคุณภาพให้กลับมาใกล้เคียงมาตรฐานเดิม โดย การใช้สารฟื้นฟูคุณภาพที่เริ่มมีการใช้งานจริงแล้วเป็นสารประกอบหลัก สารชนิดนี้ผลิตมาจากสารประกอบที่ เป็นผลิตภัณฑ์จากการกลั่นน้ำมันดิบที่ก่อมลพิษเป็นจำนวนมาก จึงเป็นสาเหตุให้มุ่งเน้นไปที่การนำเสนอวัสดุ ใหม่ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและยั่งยืนมากขึ้น รวมไปถึงสามารถทดแทนสารฟื้นฟูคุณภาพแบบเดิม เราจึง เลือกใช้น้ำมันชีวภาพจากกากอ้อย ถ่านชีวมวลจากกากอ้อย และ Fatty Acid Methyl Ester (FAME) มาใช้ เป็นสารฟื้นฟูคุณภาพ เนื่องมาจากกากอ้อยเป็นของเสียจากกรรมวิธีการผลิตน้ำตาลที่มีปริมาณมากในปัจจุบัน และเป็นการนำของเสียกลับมาใช้ใหม่ให้เป็นประโยชน์ ลดปริมาณของเสียอีกทั้งยังเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เนื่องจากเป็นวัสดุที่ได้จากธรรมชาติ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณส่วนผสมทางธรรมชาติที่อัตราส่วนต่างๆภายในสารฟื้นฟูซึ่ง มีผลต่อประสิทธิภาพของแอสฟัลต์คอนกรีตรีไซเคิล (RAP) เมื่อเรานำกลับมาผสมเพื่อใช้งานใหม่อีกครั้งโดย สัดส่วนการใช้ RAP ที่ทำการศึกษาอยู่ที่ 80% ผสมหินสด 20% และพิจารณาส่วนผสมของสารฟื้นฟูดังนี้ น้ำมันชีวภาพจากกากอ้อย ถ่านชีวมวลจากกากอ้อย และ FAME (Fatty Acid Methyl Ester) ที่ปริมาณ แตกต่างกันไป จากนั้นทำการทดสอบด้วยวิธี Marshall Stability Test และ TSR (Tensile Strength Ratio) Test แบบแห้งและแบบเปียก เพื่อใช้เป็นข้อบ่งชี้ถึงประสิทธิภาพของ สารฟื้นฟูคุณภาพว่าสารนี้สามารถทำให้ RAP กลับมามีคุณสมบัติที่ดีตามมาตรฐาน หรือมีคุณสมบัติที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร

โรงพยาบาลพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร
วิสัยทัศน์ “เป็นโรงพยาบาลชั้นนำทางด้านนวัตกรรมทางการแพทย์ที่ทันสมัยแบบครบวงจร” พันธกิจ 1. เป็นโรงพยาบาลเพื่อการวิจัยและสร้างนวัตกรรมทางการแพทย์ที่ทันสมัยในการรักษาผู้ป่วยโดยลดการนำเข้าจากต่างประเทศ และเป็นประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ 2. เป็นโรงพยาบาลดิจิตอลของรัฐระดับทุติยภูมิที่บริการดูแลรักษาประชาคมชาว สจล. และบุคคลทั่วไป 3. เน้นการดูแลผู้สูงอายุและฟื้นฟูสุขภาพ