Nano-Helio shield: Thermal shielding and self-cleaning film innovation

Abstract

This project aims to develop a nanofilm that effectively blocks near-infrared radiation, possesses self-cleaning properties, and maintains transparency to allow natural light into buildings, thereby reducing energy consumption from cooling. The prototype has potential applications in the glass or automotive film industries.

Objective

ปัจจุบัน พลังงานในภาคครัวเรือนมีการใช้สูง โดยเฉพาะเพื่อการทำความเย็นในอาคาร ซึ่งมีสาเหตุมาจากการทะลุผ่านของ รังสีอินฟราเรดย่านใกล้จากแสงอาทิตย์ผ่านกระจกหรือหน้าต่าง โครงการนี้จึงมีเป้าหมายในการพัฒนาฟิล์มนาโนที่สามารถป้องกัน ความร้อนจากรังสีอินฟราเรดย่านใกล้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ พร้อมทั้งคงความโปร่งแสง เพื่อให้แสงธรรมชาติเข้าสู่ตัวอาคารได้ โดยวัสดุเป้าหมายคือโพแทสเซียมทั้งสเตนบรอนซ์ (K0.3WO3) ซึ่งมีประสิทธิภาพในการดูดกลืนรังสีอินฟราเรดย่าน 780-2500 นาโนเมตร โครงการจะนำเทคนิค Ball Milling ร่วมกับการเคลือบผิวด้วยซิลิกา (SiO2) เพื่อเพิ่มคุณสมบัติการทำความสะอาดตัวเอง แบบไฮโดรโฟบิก โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาเป็นต้นแบบวัสดุที่สามารถนำไปใช้ได้จริงในอุตสาหกรรมกระจกหรือฟิล์มรถยนต์

Other Innovations

วิทยาลัยเทคโนโลยีและนวัตกรรมวัสดุ

Portable Colorimetric Creatinine detection System Using /gold Nanoparticles and AI-Vision Technology

คณะสถาปัตยกรรม ศิลปะและการออกแบบ

Block Game: Learning of Spatial Urban Resource Management

Rapid global urbanization has led to a continuous rise in urban populations, posing critical challenges to spatial and resource allocation in modern cities. This project aims to synthesize core urban planning issues into balanced scenarios and develop a prototype titled "Block Game: Learning of Spatial Urban Resource Management." Serving as an interactive learning tool, the game transforms complex theoretical concepts into tangible hands-on experiences. Designed for both urban planning students and the general public, the game allows players to step into the shoes of urban planners—experimenting with spatial layouts, balancing population capacity with available land, and reserving space for future development. Through experiential learning, collaborative decision-making, active listening, and iterative design reflection, this prototype simplifies intricate academic principles into an engaging format. Ultimately, it fosters foundational spatial reasoning and participatory skills necessary for addressing future urban complexities, such as disaster risk management and climate change adaptation.

คณะวิศวกรรมศาสตร์